ایــــلام ( آلامتـــو ) استان کردنشین و عروس زاگرس ------ پەروەردەێ کوردم ئیلام خاکمه‌، خاک گشت کوردان دڵ پاکمه---

کُشنی Kuşnî (کشتی باچوخه) در گود رهورد قوچان

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Mon, 14 May 2012 11:05:04 GMT

مسابقات کُشنی Kuşnî (کشتی باچوخه) «یادواره شهید بابامحمد رستمی و شهدای بخش مرزی باجگیران» در تاریخ 15 اردیبهشت ماه در گود کشتی باچوخه روستای رهورد قوچان (Kurmancî = Qûçan, Rehverd) برگزار گردید. گود کشتی باچوخه رهورد خاستگاه پهلوانان چوخه کار و بنامی هم‌چون محمدعلی صحرائی، رمضان شکفته، قربانعلی کریمی، احمد شکفته، موسی‌الرضا رحمانی و بسیاری از پهلوانان دیگر از منطقه دولتخوانه است. در این دور از مسابقات چوخه کارانی از قوچان، باجگیران، درگز، چناران، فاروج، شیروان، اسفراین، بجنورد، نیشابور، مشهد، فریمان، تربت جام و همچنین از استان های مازندران، سمنان، همدان و تهران حضور داشتند که در وزن های 70 – 80 – 90 و سنگین وزن با هم به رقابت پرداختند. حضور انبوه علاقه مندان به این آئین فرهنگی باستانی کردهای خراسان از زن و مرد و پیر و جوان بسیار چشم گیر بود. نتایج این دور از مسابقات به شرح زیر است:

در وزن 70 کیلوگرم رضا علی زاده از اسفراین، مهدی فیضی از قوچان و ابراهیم ولیان از اسفراین به ترتیب مقام‌های اول تا سوم را کسب نمودند.
در وزن 80 کیلوگرم آقایان حسین اکبری از اسفراین، حسین بارویی از مشهد، حمید بهاوسقلی از قوچان مقام‌های اول تا سوم را کسب کردند.
در وزن 90کیلوگرم وحید رحمانی از قوچان، محمد تیموری از تربت جام و جعفر یونسی از قوچان به ترتیب مقام های اول تا سوم را کسب کردند.
نفرات برتر سنگین وزن هم به ترتیب حمید جعفرزاده از چناران، ناصر صحرائی از قوچان و مسلم نوری از شیروان اعلام شدند.

کُشنی Kuşnî (کشتی باچوخه) - روستای رهورد قوچان

معرفی منطقه کرد (کرمانج) نشین پیرکوه گیلان

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Mon, 14 May 2012 10:37:00 GMT

به نقل از: وحید آقایی پیرکوه
اما پیرکوه را نخست باید از عمارلو شناخت و عمارلو جایی است در میان کوه های سر به گردون سای البرز که بهارانی سرسبز و دلفریب و زمستان های سر سخت و سرد دارد . آنچه این سرزمی زیبا را منحصر به فرد گردانیده، تنوع در وضعیت اقلیمی آن است که کوهها با جنگل هایش و مراتع و مزارعش و چشمه ساران زلال و رودهای روانش در هم آمیخته است و دره” ها و صخره هایش مردان و زنانی را به یاد دارند که در روزگارانی نه چندان دور و به سال ۱۱۰۰هجری قمری (۱۰۵۸خورشیدی) یعنی ۳۲۶سال پیش به -فرمان نادر شاه افشار برای حفظ و حراست تنگه منجیل از هجوم و جاه طلبی تزار روس و از شمال خراسان و قوچان به این سرزمین کوچاندند و در حوالی گنجه رودبار اردو زدند. اینان همان کردان عمارلو بودند که از ایل بزرگ زعفرانلو منعشب گردیده و به دلیل فداکاری ها و دلاوری هایش در راه آئین و میهن ، نادر شاه به این قبیله توجه زیاده داشته است و سپس با گذشت زمان کردان کرمانج در منطقه نسبتا” وسیعی از خورگام تا جیرنده و فاراب تا پیرکوه و دیارجان پراکنده شده اند که اکنون جمعیت آنها را حدود پنجاه هزار نفر تخمین می زنند و شامل ۱۲۰روستای کوچک و بزرگ می باشد.
تیره کُرد که در منطقه ساکن هستند عبارتند از تیره « قبه کرانلو» در دیار جان — تیره « استاجلو یا استاجانلو » در پیرکوه و تیره « بیجانلو یا بایشانلو» جیرنده و تیره « سمخانلو یا سمختانلو » در خورگام .
اما طایفه استاجلو از همان تیره بودند که در رکاب شاه اسماعیل صفوی در جنگ با عثمانی ها صلابت و فداکاری زیادی از خوشان دادند و بزرگ ترین سردار سپاه صفوی به نام محمد خان یا خان محمد استاجلو از این طایفه بوده است و در جایی دیگر ادیب و محقق گیلانی زنده یاد جهانگیر سرتیپ پور در کتاب نامها و نامدار ها ی گیلان از پیرکوه به عنوان شاه نشین یاد کرده است .

مردم پیرکوه از هنگام کوچ به این منطقه از شاخص اجتماعی ویژه ای برخوردار بوده اند که بخشی از عوامل صاحب نفوذ از قبیله عمارلو در انجا اسکان یافتند و نقل است که در جنگ میهنی هرات عده ای از سران پیرکوه حضوری موثر داشتند .پیرکوه پس از سال ۱۳۱۰خورشیدی مرکز دهستان و دارای دهداری بوده است و قبل از آن نیز مالیات و سوار (سرباز) منطقه توسط سران پیرکوه به مرکز قزوین فرستاده می شده است .

و اما پیرکوه کنونی : منطقه ای را در بر می گیرد با حدود ۵۰۰۰ (پنج هزار) جمعیت که شامل ۳۲ روستا و ابادی می باشد که در فاصله ۲۰کلیو متری دیلمان کنونی واقع گردیده است . مردمان آن دیار در حال حاضر به دلیل مجاورت و مراودت با گیل و دیلم با دو گویش کردی کرمانجی و گیلکی سخن می گویند .
ازجمله روستاهای پیرکوه کنونی :عبارتند از جلیسه ،پیشکیلجان،چمچال،ملامحله،کلاک، بنه زمین،گرماور،پینوند،زنش،وسمه جان،یسن،یرشلمان،آسیابسر،لرده،گیلارکش،کمنی، و روستا های و آبادی های شاهیجان.

از نظر موقیعت جغرافیایی : همان گونه که یاد آوری شد پیرکوه در فاصله 20 کلیومتری دیلمان و بر بلندی های منطقه کوهستانی البرز غربی واقع گردیده است و از ناحیه ای کوهستانی زیبا و منحصر به فرد به نام تورار کوه برخوردار است که دارای چشمه های زلال و روان به نام (( سنگ چشمه)) ((دوخانی)) و ((سرخ چشمه)) در اردو سامان ((آردسامان)) می باشد

****************

پیرکوه (pirkooh)

مطالبی به نقل از وبلاگ پیرکوه (www.pirkooh.persianblog.ir)

(ابوالفضل شریفی پیرکوهی)
پیرکوه روستایی کُردنشین ازروستاهای استان گیلان شهرستان سیاهکل است که دارای جاهای دیدنی طبیعی فراوانی است.این روستازمانی جزءشهرستان رودباروبخش عمارلوبود،تادریک روزتلخ یعنی 31خرداد69که زمین لرزه ای رخ دادوباعث شد حدودصدتن ازهم وطنان عزیزمان این دنیاراترک گفتندوروستای پیرکوه تغییرجادادوازآن روزهابه بعد جرءشهرستان سیاهکل وبخش دیلمان شد.ومردمان غیورپیرکوه هرساله درتاریخ31خرداد69برای عزیزانشان سالگردی رابه رسم یادبودبرگزارمی کنندوروستای پیرکوه درجنگ تحمیلی حدوداً9شهیدداد. مردمان پیرکوه مردمانی زحمت کش وفداکارهستندکه شغل اصلی آنهاکشاورزی ودامداری است ومحصولات پیرکوه عبارتنداز:فندق،گردو،گندم،جوو…میباشد. ودرآخر،من هرچی درموردپیرکوه صحبت کنم کم گفتم،واگرمایل به دانستن قدمت پیرکوه هستیدحتماًبه وبلاگهای دیگرپیرکوه سری بزنید.آدرس پیرکوه:استان گیلان-شهرستان لاهیجان-شهرستان سیاهکل-منطقه کوهستانی دیلمان-روستای زیباودیدنی پیرکوهعینک

موقعیت روستای پیرکوه در عکس ماهواره ای

دلیل نام گرفتن تخمه ژاپنی چیست ؟

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Mon, 14 May 2012 10:28:46 GMT

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که از خود بپرسید چرا به «تخمه ژاپنی» می‌گوییم «تخمه ژاپنی»؛ این در حالیست که برخی پژوهشگران معتقدند نام اصلی این تخمه چیز دیگریست و استفاده از این لفظ تنها بر اثر یک شباهت و اشتباه شنیداری پیش آمده است.

ژاپن یا جابان: به گزارش برخی منابع اینترنتی در لغت‌نامه دهخدا آمده است: «جابانی» نام محلی است که در آنجا شاه اسماعیل با فرخ یسار جنگ کرده است. (تاریخ ادبیات ایران ادوارد برون ص ۶۵).
روستای جابان در غرب روستای کرمانج‌نشین سربندان دماوند واقع شده و مردم آن به زبان کردی کرمانجی صحبت می‌کنند. نسل آن‌ها به کرمانج‌های قوچان قدیم برمی‌گردد که در زمان کریم‌خان زند از چناران در استان خراسان رضوی به این منطقه مهاجرت کردند.

تخمه ژاپنی یا جابونی؟ مساله این است هم‌چنین در منبع دیگری آمده است: «باید دانست که این نوع تخمه در یکی از روستاهای اطراف دماوند «جابان (jâbân)» که همسایه غربی سربندان بوده و ساکنان آن نیز از‌نژاد کرمانج هستند کشت می‌شود و در واقع نام اصلی آن «تخمه جابانی» است؛ اما تطور زبانی صورت‌گرفته در این واژه و قلب مصوت «آ» (â) به «–‌و» (ô)، آن را به صورت «جابونی» درآورده و پس از آن با تبدیل همخوان «ج» (j) به «ژ» (ž) و «ب» (b) به «پ» (p) – به دلیل نزدیکی واجگاه- به صورت نادرست «ژاپنی» درآمده است.

بازنشر : مجله اینترنتی ببینین . کام
منبع : shafaf.ir

کرد یعنی ایلام، کردستان، کرمانشاه . . . .

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Thu, 10 May 2012 23:48:21 GMT

کرد یعنی خروش کاوه

کرد یعنی نسیم پاوه

کرد یعنی فرزند آرش

کرد یعنی خون سیاوش

کرد یعنی نیزه بر ضحاک

کرد یعنی سوار بی باک

کرد یعنی نیای کوروش

کرد یعنی ندای زرتشت

کرد یعنی پناه فرهاد

کرد یعنی ناله و فریاد

کرد یعنی داد افریدون

کرد یعنی سینه ی پر خون

کرد یعنی شیر دالاهو

کرد یعنی هژبر شاهو

کرد یعنی شاه هورامان

کرد یعنی خروش سیروان

کرد یعنی سوار کلهر

کرد یعنی نگین و در

کرد یعنی بال قلاجه

کرد یعنی داغ حلبچه

کرد یعنی ناله شکینه

کرد یعنی آهی در سینه

کرد یعنی بابک خرم دین

کرد یعنی اهور زرین

کرد یعنی استوار چون کوه

کرد یعنی درفش شکوه

کرد یعنی فرزند ماد

کرد یعنی شیرین و فرهاد

کرد یعنی نام کردستان

کرد یعنی فرزند ایران

دالگه (مادر)

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Thu, 10 May 2012 23:41:06 GMT

له‌ی مال چوول بی ده‌نگه‌ ته‌نیا مه‌نیده دالگه!
وه‌ به‌رزی هساره‌گان گه‌ورا مه‌نیده ‌دالگه !
هه‌نای‌ چه‌وم که‌فیدنه نمیور پرله حه‌سره‌تد
ئیوشم له هر چی خوه‌زیه‌وه جیا مه‌نیده دالگه!
له ئی غریبی شه‌وه فره په‌شیو دیونمه‌د
له شاره‌گه‌ی په‌ژاره هه‌م ئرا مه‌نیده دالگه!؟
ئاگر وه گیانه گم مه‌نه! دی کةم له‌ ته‌نیایی بنال!
شایه‌د له حووز ئاسمان وه جا مه‌نیده دالگه!
خه‌م و خوسه له کوو تیوه‌نی پشت خیالد بشکنی
وینه‌ی په‌راوو بیستیون وه پا مه‌نیده دالگه!
گوله‌م گوله‌م خوسه‌یلمان تیدن وه پابووس دلد
له ئی که‌ویر و سه‌ختیه ده‌ریا مه‌نیده دالگه!
شعری از مهوش سلیمانپور

ترجمه:

در این خانه ی خلوت و بی سر و صدا تنها مانده ای مادر
و به بلندی ( عظمت ) ستاره های بزرگ در آسمان مانده ای مادر
وقتی چشمم به چهره ی خسته ی پر از حسرتت می افتد
می گویم از هر آرزویی ( که داشته ای ) به دور مانده ای مادر
در این غریبی شب تو را خیلی آشفته حال می بینم
چرا دوباره در شهر پر از غم وغصه مانده ای مادر !
آتش به جان من مگذار ، دیگر کمتر از تنهایی ناله کن
شاید ( به این خاطر ناله می کنی که ) از قوم آسمان جا مانده ای مادر .
غم و غصه کی می تواند پشت خیالات تو را بشکند ؟
همچون پراو و بیستون { نام دو کوه در استان کرمانشاه } استوار مانده ای مادر .
تکه تکه های غصه هایمان به پا بوس دلت می آید .
در این کویر و سختی ( همچنان ) دریا مانده ای .

هکر بوکانی، سایت خلیج ع ر ب ی را هک کرد

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Thu, 10 May 2012 23:38:46 GMT

هکر بوکانی، سایت خلیج عربی را هک کرد

هکر بوکانی، سایت خلیج عربی را هک کرد
بوکان ــ هکر بوکانی در واکنش به حذف نام خلیج فارس از نقشه گوگل، سایت یکی از دانشگا ه های بحرین را هک کرد.
سامان خانه بگی در گفت وگو با خبرنگار کرد پرس در بوکان، این اقدام را نوعی دفاع از کشور ایران عنوان کرد و افزود: پس از چندی حمله به این سایت موفق شدم قسمت هایی را که درباره تغییر وتحریف خلیج فارس به خلیج عربی بود را حذف و همچنین نقشه ها ودلایل کذب آنان را که بصورت صفحه ای جدا در سایت قرار داشت حذف کنم.
وی در جواب این سوال که چرا کل مطالب این سایت را حذف نکرده است، گفت: بنا به اینکه این سایت متعلق به دانشگاه و دانشجویان است از حذف کل مطالب این سایت صرفنظر کردم.
www.agu.edu.bh متعلق به دانشگاهی در منامه پایتخت بحرین است .
گفتنی است سامان خانه بگی که مقام اول مسابقات هک کشور را درکارنامه خود دارد، چندی پیش در واکنش به ترور دانشمندان هسته ای کشور یک سایت اسرائیلی را هک کرد.

تقدیم به تمام مادران

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Thu, 10 May 2012 23:38:37 GMT

دالگهیه ی نان سزیا ی دۊ ده سد ، تیه رزی وه دنیا داڵگه
خوه ر تابکه ی خوه ی وه خرد ئیواره نه میا داڵگه
نه ۊ شی کوره م گه ورا بۊه و ، چۊ که و ترێ باڵه و گرێ
تا بودنه م هه ر نیه یلمه د ، یه ی گر وه ته نیا داڵگه

ترجمه
یک نان سوخته در کنار دست تو ( خوردن ) ، به کل دنیا می ارزد مادر .
معنی مفهومی مصرع دوم : عظمت مادر آنقدر زیاد است که اگر آفتاب بخواهد به دور مادر طواف کند وقت کم می آورد و غروب آن فرا می رسد .
نگویی که پسرم بزرگ شده ، مثل کبوتری پرواز می کند .
تا و قتی که ( زنده ) باشم محال است که تو را یک لحظه تنها بگذارم مادر .

کرماشانه‌که‌م ئه‌ی خـاک زێرین....

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Thu, 10 May 2012 23:38:30 GMT

کرماشانه‌که‌م ئه‌ی خـاک زێرین
هاو زاراوه‌که‌ی به‌ده‌ره و خانه‌قین
جگر گوشه‌که‌ی ئیلامێ دیرین
نیشتمانه‌که‌ی فه‌رهاد و شیرین
یادگاره‌که‌ی ماد و ساسانی
تۆ سان شاره‌یل گشت کوردستانی
له‌ک بێ سۆران، گۆران یا که‌لهۆر
تو ئه‌ڕای ئێمه هه‌ر مه‌نییته دۆڕ
ناوت سه‌ر ره‌سته‌ی تاریخ ئێمه‌س
وه‌بێ کرماشان، کوردستان دی چه‌س
وه‌ختی ئێمه‌ی‌ کورد دڵمان شاد بوت
ئیلام، کرماشان داژدارمان بوت

ترجمه:

کرماشانم ای خاک زرین

کرماشانم ای خاک زرین،
هم‌زبان (گویش) بدره و خانقین
(دو شهر در کردستان جنوبی ـ عراق ـ که به گویش کرماشانی سخن می‌گویند).
جگر گوشه‌ی ایلام کهن،
میهن فرهاد و شیرین.
یادگار ماد و ساسانی،
تو شاه تمام شهرهای کردستانی.
لک باشی، سوران، گوران یا کلهر
(تیره‌های کرد)،
تو برای ما همانند در و گوهر هستی.
نامت سرآغاز تاریخ ماست،
بدون کرماشان، کردستان هیچ است.
وقتی مای کرد دلمان شاد می‌شود،
که ایلام و کرماشان پشتیبان و یارمان شوند.

شعر کردی به مناسبت روز مادر

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Thu, 10 May 2012 23:26:30 GMT

دائیک (مادر)
دائیک ئسترکا ناو ئا سمانه
[i]بو هه ر برینه کی ده رمانه
ئه و حه کیمی ئیش ئو ژانه
دائیک ئسترانا ده نگ بیژانه

دائیک خه م ره وی کول ئو خه مانه
دائیک دلسوژی هه مو که سانه
دائیک هیوی ئو ئومیدی مالانه
بی دائیک مال چول ئو ویرانه

دائیک ئه وینداری زاروکانه
فه داکار ئو ر جان نساری لاوکانه
ئه وه فه رموده یی پیغه مبه رانه
کو بهه شت بن پیی دائیکانه

دائیک شعر ئو هه لبه ستا شاعرانه
دائیک گول نیرگیزا باغی ژیانه
دائیک مه حره می کچ ئو کورانه
دائیک ته سکینه یا جانی بابانه

روناهی یاته روژِی شه رمسار دکه ت
بهنا خوشه ته گولی لومه دار دکه ت
ئه وینا ته هه مویا ئه ویندار دکه ت
هه سکرنا ته ئه ولادا ده ین داردکه ت

مادر بهترین مخلوق دنیا

ترجمه

مادرستاره ای درآسمان است
برای هر دردی درمان است
او حکیم درد و آلام است
مادر ترانه آواز خوانها است

مادر غمخوار درد وغمهاست
مادر دلسوز همه آدمها ست
مادرامیدو آمال خانواده هاست
بی مادر خانه مثل ویرانه است

مادر عاشق بچه ها ست
فداکار و جاننسار جوانهاست
این فرموده پیامبران است
که بهشت زیر پای مادران است

مادر شعر و سرده شاعران است
مادر گل نرگس باغ زندگی ست
مادر محرم دختران و پسران است
مادر تسکین دهنده روح پدران است

روشنائی ات خورشید را شرمسار می کند
بوی خوشت گل را سرزنش می کند
عشق به شماهمه را عاشق می کند
دوست داشتن شما اولاد را مدیون می کند

شاعر کردزبان: فراموشی مفاخر کرد زبان در کشور/غلامرضا ارکوازی؛ شاعری از یاد رفته

گیانم بو فدای گشت ولاتیل کوردستان — Mon, 07 May 2012 16:42:06 GMT

ایلام - خبرگزاری مهر: مردم کردستان، کرمانشاه و ایلام از دیرباز تاکنون دارای مفاخر زیادی در بخش های مختلف ادبی و هنری بوده اند که متاسفانه کمتر از آنها در کشور یادی شده است.

به گزارش خبرنگار مهر، سابقه ادبیات و به ویژه شعر در میان کلهرها و دیگر گویشوران کردی جنوبی بسیار طولانی است.

قدیمی ترین اشعار به دست آمده به کردی جنوبی به قرن سوم هجری بر می گردد که مجموعه سروده های دینی یارسان اهل حق است.

ملا پریشان دیوری، غلامرضا ارکوازی، شاه خوشین، شاکه، خان منصور، ترکه و نجف نقی خان آزاد و...نمونه هایی از آن هستند.

در عصر حاضر شاعرانی همچون: شامی کرماشانی، یداله بهزاد ، جلیل آهنگرنژاد، رضاموزونی، سعید عبادتیان، ظاهر سارایی، پرویز بنفشی، علی الفتی و حبیب الله بخشوده ، ... آثار قابل توجهی خلق کرده اند.

.از بزرگان ادبیات کلاسیک کردی می‌توان به جزیری، احمد خانی، نالی، مولوی کردومستوره اردلان اشاره کرد

غلامرضاخان ارکوازی از چهره های شناخته شده ی شعر وادب کردی است.

وی شاعری شیعی است که دارای اعتقادات عمیق و اردات استوار به مذهب تشیع و امامان آن، به ویژهحضرت علی (ع) است و در مناجات نامه ابعاد ارادات او به خوبی پیداست.

وی به پیروی از فضاهای مذهبی زمانخود که متاثر از آموزه ها و تبلیغات شیعی عصر صفوی است و به پیروی از حماسه های دینی، حضرت علی (ع) را ازنظر گاهی حماسی و اسطوره ای به تماشا می نشیند.

غلام رضا ارکوازی به سبب آثاری که پدید آورده و سرگذشتی که داشته و تلاش هایی که در جهت نشرمعارف تشیع در غرب کشور کرده است، در میان بزرگان ادب کردی از جایگاهی والا برخوردار است.

هرکسی از ظنخود یار او می شود و مراد و مقصود خود را در آینه اشعار او می یابد و او را از خود و با خود می داند.

چنان که نام و آوازه او در اقصا نقاط مناطق کردنشین وجود دارد و اکنون همگان به دور از گرایش های فرقه ای و مذهبی و قبیله ای از اشعارش بهرهمی بردند.

بی تردید، طرح و شناخت شاعر بلند آوازه ای چون استاد ارکوازی می تواند به همگرایی بیشتر ملی و مذهبیکشور منجر شود.

ضمن این که مطالعه گویش و ساختار زبان شعری او نیز می تواند ما را به سیر و سرگذشت یکی ازگویش های ایرانی آشنا سازد.

غلامرضا ارکوازی شاعر تاریخی ایلامیان مطابق گفته کهنسالانی که از اعقاب شاعر هستند، غلام رضا ارکوازی فرزند حسن بگ، حسن بگ فرزند میرزابگ، میرزابگ فرزند "میه سم"، میه سم فرزند احمدقلی و او فرزند میاخ است.

وی از خانواده ای مرفه و اهل ادب متولد شد و پدرش ملا حسن اهل تحقیق بوده است.

شاعر آموزش های ابتدایی را نزد پدر و ملا های دیگر آن زمان آموخت است و با بررسی اشعار گرانبهای این شاعر می توان گفت اشعار وی دارای فلسفه، حکمت، نجوم جهانشناسی وخدا شناسی است.

غلامرضا خان ارکوازی سال ها پیش از سرایش مناجات نامه چند سالی به ریاست ایل خود مشغول بوده است و پس از مدتی دوستی با والی وقت ایلام(حسن خان والی) به دلیل ظلم و ستم والی ، شاعر به دشمنی با او بر می خیزد و حسن خان والی شاعر را به زندان می اندازد و او را به شدت شکنجه می کنند.

غلامرضا خان ارکوازی مانند دیگر شاعران کرد اهل عرفان بوده و شعر هایی نغز در این زمینه سروده است. و سرانجام در سال 1260 هجری قمری در دیار غربت دیده از جهان فرو می بندد.

از آثار گرانقدر این شاعر توانا می توان به مناجات نامه و شاهکار ادبی باوه یاڵ اشاره کرد.

چند بیت از باویاڵ"

ئه و روو واوه یلا وه باوه یاڵ دیم هاواس په‌ریشان حاڵش حاڵ حاڵ دیم

من وباوه یاڵ عه هدێکمان که رده من ‌خه م و ئه وته م تا رۆژمه رده ن

رووڵه ژه هجرت ئه فسۆرده گیانم جۆز روو روو گوو یا نیه ن زووانم

شه و خاوم شه ریک تاف تێژاوه ن یا حۆباب نه رو گیژه گر دا وه ن

غلامرضاخان اکوازی شایسته تمجید است زیرا در فضایی عاری از علم و کتاب، پاره‌ای از خاک ایران اهورایی را به آموزه‌های معنوی و مذهبی خود روشنی بخشیده است.

سزاوار تکریم است زیرا که با مبارزه فرهنگی به تعهد اجتماعی خود عمل کرد و نهایتا شایسته سپاس است بدان دلیل که آثاری گرانسنگی همچون "مناجات نامه" و "باویال" را آفریده و پاره‌هایی درخشان از ذوق و ادب را برای کشور و زادگاهش به یادگار نهاده و صفحاتی ارجمندتر بر پشتوانه فرهنگی ایران و قوم کرد افزوده است.

باوه‌یال" یا "باویال" اثر شاعر است که در رثای فرزند جوانش احمدخان سروده است و بی‌شک در زمینه مرثیه شاهکاری است که با هر مرثیه وزینی قابل مقایسه است.

قالب اشعار کردی مثنوی است و تنها در سال های اخیر در قالب های دیگری همچون قصیده و غزل به تقلید از شاعران فارسی اشعاری سروده شده است.

متاسفانه در کشور به مفخر کرد زبان توجه جدی نشده است و از سوی مسئولان کمتر نشست تخصصی، تجلیل، جشنواره و... برای این مفاخر برگزار شده است.